Hydrauliczne i elektryczne wspomaganie kierownicy – różnice konstrukcyjne

Podczas jazdy samochodem kierowca stale koryguje tor ruchu, kreuje skręty i dostosowuje położenie kół do warunków na drodze. Za część tych czynności odpowiada układ kierowniczy, którego działanie w wielu pojazdach wspiera dodatkowy mechanizm zmniejszający siłę potrzebną do obracania kierownicą. Z czasami poszczególne elementy mogą ulegać zużyciu, a ich praca zmienia się pod wpływem temperatury, wilgoci, drgań i codziennej eksploatacji.

Pierwsze oznaki problemów bywają niejednoznaczne. Kierownica może obracać się ciężej wyłącznie podczas parkowania, pojawiać się może szum przy skręcaniu albo chwilowy spadek siły wspomagania. Warto zwrócić uwagę także na to, czy objawy występują na zimnym silniku, po dłuższej jeździe czy niezależnie od warunków. Takie szczegóły pomagają określić, w jakim kierunku powinna przebiegać dalsza kontrola.

W starszych rozwiązaniach hydraulicznych istotnym elementem jest płyn, który przenosi ciśnienie wytwarzane przez pompę. Jego ubytek może wskazywać na nieszczelność przewodów, połączeń albo innych części układu. Zdarza się również, że pompa zaczyna pracować głośniej, w szczególności gdy poziom płynu jest zbyt niski albo do obiegu dostaje się powietrze. Samo uzupełnienie płynu nie rozwiązuje natomiast kłopotu, jeżeli przyczyna leży w uszkodzeniu mechanicznym. Trzeboraz stosować środek o parametrach wymaganych dla danego pojazdu, ponieważ płyny przeznaczone do różnorakich układów nie zawsze mogą być używane zamiennie. W samochodach z elektrycznym wspomaganiem zakres testom wygląda całkiem inaczej. Znaczenie mają stan akumulatora, napięcie zasilania, przewody, czujniki oraz praca silnika elektrycznego. W takich okolicznościach przydatna bywa diagnostyka komputerowa, choćby zapisany kod błędu nie za każdym razem oznacza konieczność podmiany wskazanego podzespołu.

Zakres czynności określanych jako serwis wspomagania kierownicy zależy od konstrukcji samochodu i stanu poszczególnych części. Kontrola może obejmować sprawdzenie wycieków, ocenę przewodów, pomiar parametrów elektrycznych a także analizę odgłosów pojawiających się podczas skręcania. Ważna jest również ocena elementów mechanicznych, ponieważ luzy w połączeniach, zużyte przeguby czy kłopoty z przekładnią mogą dawać objawy podobne do awarii wspomagania. W praktyce łatwo skupić się na najbardziej słyszalnym dźwięku i pominąć jego rzeczywiste źródło. Dlatego przed rozpoczęciem prac trzeba ustalić, czy problem występuje przez cały czas, czy jedynie w określonych sytuacjach. Dopiero na tej podstawie można określić niezbędny zakres naprawy i sprawdzić, czy przyczyną jest jeden szczegół, czy kilka usterek występujących jednocześnie. Ma to znaczenie również przy ocenie kosztów, ponieważ wymiana całego podzespołu nie za każdym razem jest jedynym możliwym rozstrzygnięciem.

Naprawa wspomagania kierownicy może obejmować uszczelnienie układu, wymianę przewodów, naprawę pompy, regenerację wybranych elementów albo usunięcie błędy elektrycznej. Decyzja uzależniony jest od stopnia zużycia, dostępności części i wymogów dotyczących konkretnego modelu. Oczywiście nie każdy podzespół nadaje się do regeneracji, a pozornie niewielkie uszkodzenie może wpływać na działanie pozostałych elementów. Po zakończeniu prac niezbędna jest kontrola efektów, w tym sprawdzenie szczelności, płynności ruchu kierownicy i potencjalnych komunikatów systemowych. W układach hydraulicznych może być wymagane odpowietrzenie, jednakże niektóre systemy elektryczne potrzebują dodatkowej procedury ustawienia albo kalibracji. Warto również pamiętać, że zwiększony opór kierownicy nie za każdym razem wynika z awarii samego wspomagania. Wpływ mogą posiadać również nieprawidłowe ciśnienie w oponach, uszkodzenia zawieszenia albo problemy z geometrią kół. O ile działanie kierownicy nagle się zmienia, wspomaganie przerywa pracę lub pojawiają się wyraźne trudności z utrzymaniem toru jazdy, dalsze użytkowanie pojazdu wymaga ostrożności i oceny jego stanu technicznego.

Więcej informacji: eps i10.